વાતને રસ્તે વળવું નથી…..

 

 

 

આસ્થા અને અમર બંને નાનપણના મિત્રો હતા આસ્થાનો સ્વભાવ થોડો ચંચળ અને રમતિયાળ હતો. જ્યારે અમર શરમાળ અને ભણાવામાં વિશેષ રૂચી ધરાવતો હતો. ન્યાતિજાતિ બંન્નેવની જુદી જુદી હતી. પણ બચપણ આ બધાથી પર હોય છે. આસ્થા અને અમર પ્રાથમિક શાળાથી જ સાથે ભણતા હતા. છુટી દરમ્યાન આસ્થા તો ચાલના અન્ય બાળકોની સાથે રમવા નિકળી પડતી. ક્યારેક અમર પણ રમવા આવતો. ત્યાર પછીનું માધ્યમિક શિક્ષણ પણ સાથે જ લીધું અને તે સમય દરમ્યાન બંનેં પડોશી બની ગયા. હવે તો આસ્થા તેના ઘરે પડોશના નાતે મોટો સમય રહેવા લાગી અને અમરના બા ને માશી માશી કહેતી કહેતી તેની જીભ પણ સુકાતી નહોતી. ક્યારેક તેમને કામમાં મદદ કરતી. આસ્થાને તેના પિતાજી નિવૃત થવાને કારણે બે વર્ષ પછી બીજે રહેવા જવાનું થયું. પણ બહુ દૂર ન કહી શકાય. ક્યારેક આસ્થા સાયકલ ચલાવીને તેના ઘરે બધાને અને ભેરુ અમરને ખાસ મળાય તે રીતે જતી રહેતી.

સમયના વ્હેણની સાથે બંનેના મનોભાવો ક્યારે એકબીજા પ્રત્યે લગાવમાં પરિણમતા ચાલ્યા તેની ખુદ તેઓને ય ખબર નહીં હોય અને કદાચ એક તરુણીનું મન આ બધી બાબતો પ્રત્યે વધુ વહેલું પરિપક્વ બનતું હોય છે. તેમ આસ્થાનું મન પણ ક્યારે કરવટ બદલવા લાગ્યું તે નો અહેસાસ થતો હતો ખરો. પણ તે ભીતરમાં જ રહેતો અને જોતજોતામાં જ બંનેવ કોલેજમાં આવી ગયા ત્યારે તેઓ છૂટા પડી ગયા. બંનેવની અલગ અલગ કોલેજ હતી. આસ્થા કોમર્સ માં હતી ત્યારે ઘરમાં પિતાની આવક નહોતી એટલે તેની બા ખૂબ જ થોડા પૈસા ખર્ચ કરવા આપતી. કોલેજનું અંતર ઘરથી ત્રણેક કિલોમીટરનું અંતર હતું. બસનો પાસ કઢાવી અને અપડાઉન કરતી. તેની સાથે ભણતી બેએક સખીઓ સિવાય ઝાઝું મિત્ર વર્તુળ નહોંતુ. એના મનમાં થતું આપણાથી શ્રીમંત ની દોસ્તી ના કરાય તેમાટે ખર્ચ કરવા વધુ પૈસા જોઈએ ને? જે આપણી પાસે ક્યાંછે? લગભગ કોલેજના બીજાવર્ષમાં કદાચ આસ્થા હશે. એકદિવસ જ્યારે તે કોલેજેથી બપોરના સમયે છૂટીને ઘરે જવા બસસ્ટેન્ડે ઊભી હતી ત્યારે અચાનક જ અમર પણ ત્યાં આવ્યો. કદાચ એ પણ ભણવા માટે અપડાઉન કરતો હશે. બંનેની નજર એક થઈ અને ઘડીભર મૂંઝાઈને એકબીજાને અપરિચિતની માફક જોતાં જ રહ્યાં. કોણ પહેલ કરે? અને બંનેના હોઠ એક્સાથે કંઈ કહેવા ફડફડ્યા અને આસ્થા બોલી;” તું અમર?” અમરે પૂછ્યું,  “ તું આસ્થા?” અને એક વાચાનો સેતુ રચાઈ ગયો. બહુદિવસે મળ્યાં ખરુંને અમર ?તું અહીંયા..વાક્ય પૂરું કરે તે પહેલાં અમર બોલી ઉઠ્યો.:”હા હું ય અહીં જ ભણું છું એન્જીનીયરીંગમાં”. સરસ તું તો પહેલે થી જ મહેનતું અને હોંશિયાર હતોને? આસ્થા બોલી. ત્યારબાદ ક્યારેક ક્યારેક બંનેવની મુલાકાતો વધવા લાગી. બંનેવના પરિવાર જનો તો એક બીજાથી પરિચિત તો હતાં જ. આસ્થાને ઊંડેઊંડે મનમાંને મનમાં અમર પ્રત્યે લગાવ વધતો ગયો તેની તેને ખબરય ના પડી.

 

એકદિવસ કોલેજ છૂટ્યા બાદ અમર અને આસ્થા બસ સ્ટેન્ડે જવા રવાના થયા ત્યારે અમરે આસ્થાને કહી જ નાંખ્યું,” આજે ટોકિઝમાં સરસ જુનું પિક્ચર “ગૂંજ ઊઠી શહનાઈ” પડ્યું છે. તે જોવા જઈએ? અસ્થા થોડી વિમાસણમાં પડી ગઈ કારણ તેની બા થોડી કડક મિજાજની હતી. અમરે આશ્વાસન આપ્યું:”ચિંતા ના કર, સાંજે છએક વાગ્યે ઘરે પહોંચી જવાશે. કોઈ કારણ શોધી રાખજે.”  આસ્થા શું કરે? અંદરથી એક્તરફ પિક્ચર જોવાનું દિલ પણ થતું અને આરીતે પહેલી વખત જોવા જવાનો ગભરાટ ય હતો. પણ ક્યારે “હા’’  કહેવાઈ ગયું અને પાછી મૂંડી ય નકારમાં હલાવવા લાગી.  અમરે કહ્યું,” ગમે તે એક જ વિચાર”. આમતો તે સાવ અજાણ્યો નથી મારાથી એમ વિચારી ને આસ્થા એ તેથી હા કહી દીધી. આખા પિક્ચર દરમ્યાન તે પોતાની બાલ્યાવસ્થાને સરખાવતી રહી… વિચારતી કે કાશ! આવો બચપણનો પ્યાર મને પણ મળી જાય તો?!  આવા વિચાર ની તંદ્રાને તોડતા અમરે કહ્યું,” હજી શું વિચારે છે? પિક્ચર છૂટી ગયું..પહેલી વખત અમરે કહ્યું.”હજી આપણી પાસે થોડો સમય છેતો થોડે દૂર સુધી ટહેલતા જઈએ?”  અને બંને બહુ ખાસ જ્યાં અવરજવર ન્હોતી એવા રસ્તા પર જ્યાં થોડું થોડું ઘાસ અને વૃક્ષો હતા ત્યાં થોડી વાર બેઠાં. આમેય તેઓ એટલા બધા પૈસાદાર ન્હોતા કે હોટલ કે અન્યત્ર જગ્યાએ પૈસા ખર્ચી શકે. વાતનો દોર આગળ ચલાવતાં  આસ્થાએ અમરને પૂછ્યું.”તું ભણી લીધા પછી કેવી જીવન સંગીનિ પસંદ કરીશ? ભણેલી અને  નોકરી કરતી?”  અમરે કહ્યું, “ભણેલી કદાચ હોય પણ નોકરી કરતી તો નહીંજ…શું તું મારી પહેલી પસંદ બનીશ?”  આસ્થાએ કહ્યું, “ હું તો નોકરી ય કરીશ.”  અમરે કહ્યું,  “  ના હોં, મારે નથી કરાવવી .હું થાક્યોપાક્યો નોકરી કરીને ઘરે આવું તો માર બૂટની દોરી છોડવા ય કોઈ તો જોઈએને?”  આસ્થા મનોમન તો રાજી ના રેડ થઈ ગઈ! અને ભાવિના સપનાં ય જોવા લાગી. તેને ખાત્રી થઈ ગઈ કે હવે તો મને અમર પસંદ કરે છે. કંઈ! કેટલાય સુમનો તેના મનબાગમાં મ્હોંરી ઊઠ્યા! હવે તો બસ એ તો એ કલ્પનામાં રાચવા લાગી કે એક દિવસ મારો ય આવો આવશે. જ્યારે અમે બંને એકસાથે હોઈશું. પણ વળી પાછી પેલી નાતિભેદ ની આશંકા આવી પણ તેને અમર પર ઘણો વિશ્વાસ હતો. ઘરનાને એ જરૂર મનાવી લેશે. સમયની રફ્તાર આગળ વધી.

 

એક દિવસ અમર આસ્થાને ઘરે આવ્યો થોડો વખત ઘરમાં થોડી બધાની સાથે વાત ચીત કરીને વિતાવ્યા બાદ જતી વખતે આસ્થાને પૂછ્યું,” ચાલ હવે હું નિકળું…. મને થોડે સુધી મૂકવા આવીશને?” આસ્થા તૈયાર થઈને તેની સાથે જવા લાગી નજીકમાંજ બસસ્ટેન્ડ હતું ત્યાં ઊભા રહ્યાં ત્યારે તેના મનમાં જે વિચાર હતો તે આસ્થાને જણાવ્યો: “સોરી આસ્થા હું તારી સાથે મેરેજ નહીં કરી શકું મને ભૂલી જજે. ઘરમાં બા બાપુજી અને મોટા ભાઈ બહેનો આમાં સંમત નહીં થાય.” બસ આ એક જ વાક્યે જાણે આસ્થાની દુનિયા જ લૂંટી લીધી..તેના પગ નીચેની ધરતી કોઈ એ સેરવી લીધી હોય તેવું તેને લાગ્યું ઘડીભર માં જ તે પોતાનું સમગ્ર અસ્તિત્વ જ જાણે ખોઈ બેઠી!. તોય શું કહેવું અને શું નહીં? તેની અસમંજસમાં તે કશુંય બોલી શકી નહીં.. એટલામાં બસ આવી અને અમર જતો રહ્યો. જીંદગીમાંથી સદાને માટે. આ હતી તેમની છેલ્લી મુલાકાત. બંન્નેની દુનિયા અલગ અલગ થઈ ગઈ.

 

પણ હાલ આજ આસ્થા ત્રણ દાયકા પછી કોમ્પ્યુટર ઉપર ફેસબુક પર નેટ સર્ફિંગ કરતાં એને એક વિચાર આવ્યો. લાવને જોઉં તો ખરી કદાચ  એ પણ ક્યાંક તો હશેને? એને સ્વાભાવિક જીજ્ઞાસા થઈ આવી. તે શું કરે છે? અને પોતાની ભૂતકાળની છબી સાથે અમરની છબી અંગે મનમાં સર્ફિંગ કરી એક ધૂંધળી યાદ ના અને છબીના આધારે બધાના નામોમાંથી તેના હુલામણા નામના આધારે તેનો ચહેરો અને પરિચય મેળવી લીધો જ. આસ્થાએ મૂકેલ ફેસબુક પરના મેસેજ અને કોંટેક નંબર પરથી કોંટેક કરીને ખાતરી કરી લીધી કે હા એ તે જ તેના બાળપણ નો મનનો માણિગર છે. એક તરફ એને ખુશી તો થઈ અને સમીપ આવવાની ઈચ્છા તો થઈ આવી. પણ તેની પરિપકવતાએ અંદરથી કહી દીધું કે જો એ તારો બનવાનો હોત તો તે દિવસોમાં જ બની ગયો હોત? એણે જે સપના આંખોમાં આંજી લીધા હતાં તેતો ક્યારનાય રોળાઈ ગયાં. હવે દરેકે પોતપોતાની અલગ અલગ દુનિયા વસાવી લીધી અને જીવી જાણી છે. ..અને જીવી રહ્યા છીએ. હવે ફરિયાદ કરવાનો ય   તેને શો અર્થ? મનમાં આસ્થા એ સાંભળેલી પંક્તિઓ ગુંજવા  કે “વાતને રસ્તે વળવું નથી અને આપણે હવે મળવું નથી.” આસ્થાએ ન મળવાનો નિર્ણય કરી લીધો.બસ આજ માર્ગ ભાવિને ઉજાળવાનો યોગ્ય છે.

 

Advertisements

3 thoughts on “વાતને રસ્તે વળવું નથી…..

  1. This is the best way to live life.live in present.because some of the past event can destroy one’s present life.familiy gets shattered and if someones wife is quarrelsome and dangerous, then divorce may take place . anything can happen in this selfish world where no one is ready to understand.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s