શિશુ મુખેથી…

પ્રિય વાચકો, અહીં આપેલ ચિત્રોના સેટ પરથી બાળક પોતાની જાતે વાર્તાકથન કરે એવી અપેક્ષાએ વાલીઓ અને શિક્ષકો તેને આ કાર્યમાં મદદરૂપ થાય અને તેની સર્જનશીલતાને પ્રોત્સાહન મળે તે હેતુ થી આપ્યા છે. તો આવો સાંભળીએ શિશુ મુખેથી એના શબ્દોમાં વાર્તા…બીજો આશય એ પણ છે કે વડીલો કે શિક્ષકો પણ પોતાની જાતે બનાવીને વાર્તા કહે. અસ્તુ…
vacation-1vacation-2vacation-3vacation-4vacation-5vacation-6vacation-7vacation-8vacation-9vacation-10

Advertisements

માની યાદ લાવે…એતો શૈશવનાં સંસ્મરણો..

Image(018)[1]
કોઈ તો ગોતી દ્યો..યાદ આવે છે મને એ ઘર, શેરી અને ગલી
અને એ શેરી મિત્રો;સખી અને બાળાપણાની ગોઠડી.
શિશુ જોડકણાં જે હતી મા અમને સદા સંભળાવતી રહેતી;
તો આવો!આવી વાતું કરીએ એવા ભોળા ભોળા બાળપણાનીઃ-
માની યાદ આવતી જે દિ આખો મીઠી મીઠી વાતો કરતી;
મા ને ભઈલો બહુ વ્હાલો અને ગાતી રહેતી
ગીતો નીત નવા નવા જોડકણાં વળી ગવડાવતી;
પાટલે બેસાડી ભઈલાને નવડાવતી;
અને ગીત એક ગાતી
“ભઈલો મારો ડાહ્યોને પાટલે બેસી ન્હાયો;
પાટલો ગયો ખસી ને ભઈલો પડ્યો હસી;
ક્યારે પાડતો તે કિકીયારી,
મને માની યાદ સતાવે મીઠી મધુરી;
કાનમાં મારા એ ગણાગણીને કહેતી રહેતી;
તું ય મને છે ખૂબ વ્હાલી વ્હાલી;
તને ય કરીશ હું વ્હાલી,વ્હાલી ને પટાવતી;
મીઠી મધુરી ટચૂકડી વા તો કહેતી;
વાઘ; સિંહ ને વરૂની તો વળી;
વાંદરા ને ટોપી વાળા ફેરિયાની;
લુચ્ચા શિયાળની ને પૂરીને કાગડાની;
વળી પાછી હા..ઉકલી કરીને;
પાછળ આવીને દેતી ચમકાવી;
જયારે ભઈલો રિસાઈ જાતો;
ને જોતો રહેતો કોણ મને મનાવે?
મા આવીને મનાવી લેતી..
રમત રમાડતી હબૂક પોળીની;
હજી યે યાદ આવે છે;
વારતા ચાંદામામા પોળી;
ઘીમાં ઝબોળી…
બેનના મોંમાં અડધી પોળી ને;
ભઈલાને તો આખી;
ચાંદા..ચાંદા..ચાંદા..
હબૂકપોળી હબૂક..
તો…વળી ગાતી બીજી કડીઓ..
ચાંદા ચાંદા ઘી ગોળ માંડા;
દહીં કે દૂધડી? માખણ ફૂદડી;
ભાઈના મોંમાં હબૂક પોળી;
તો કોને ના સાંભરે?આવી મીઠી માવડી?
હું તો ઊભી ઊભી ભઈલાને બોલાવું સાદ કરી;
પાછો ભઈલો જાતો માનીને ખડખડ દેતો હસી;
તો વળી હું જાતી રિસાઈ કે મા મને મનાવે કેમ નહીં?
તો મા મને જોતી રે’તી અને પાછળથી આવી;
એક્દમ મને ગલી કરી ચમકાવી દેતી હુંય હસી.
સામે આવી પહેલી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ મોરની શું શું ખાતી? મોરની ખાતી રોટલી?
બીજી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ મોરનીએ ખાધી ભાખરી?
એમ કરીને બટકું મોંમાં દેતી;
ત્રીજી આંગળી પકડીને રોટલો ખવડાવતી;
તો વળી હું કરી નખરાળાં ના ના કરતી;
ચોથી આંગળી પકડીને પૂછતી;
આ મોરની શું શું બીજું ભાવતું ખાતી?
મને ભાવતું ઢેબરું એ કેમ નથી ખવડાવતી?
ધીરેથી પાછળના હાથે સંતાડેલું ઢેબરું કાઢી;
મોંમાં બટકું એનું દેતી; એમ કરી લાડ લડાવતી;
પાંચમો અંગૂઠો પકડીને પૂછતી;
આ મોરની પૂરી ખાય કે નહીં?
એમ કરી પૂરી ખવડાવતી;
અને છેલ્લે હથેળીમાં હળવેકથી લાડવો મૂકી;
કરી લેતી વ્હાલી વ્હાલી;
આવી હતી મા મારી મને વ્હાલી વ્હાલી;
સૌ કોઈની મા ય હોય છે વ્હાલી વ્હાલી…
નાની નાની વારતા માંડતી;
જાણે કોઈ પરીઓના દેશમાં લઈને જાતી;
હું એની સંગે કલ્પનાની પાંખે ઉડતી રહી;
નવી નવી દુનિયા નિહાળતી..
ગાય ખોવાણી…ગાય ખોવાણી
અહીં ઘડો હતો કોણ ગયું એનું પાણી પી?
ભઈલો કહેતો એ તો હું ગયો પી;
તો વળી મા પૂછતી અહીં ગાય હતી;
તે ગાય ક્યાં ગઈ? ભઈલો કાલુ કાલુ બોલી;
“ખોવાઈ ગઈ..” મા પકડી લેતી હથેળી;
કહેતી “ગાય ખોવાણી..ગાય ખોવાણી..”
ક્યાં ક્યાં ગઈ ખોવાઈ? ને કરી લેતી ગલી પચી;
પકડી લેતીને કહેતી..”આ રહી..આ રહી..”
ભઈલો ય કરી લેતો માને ગલીપચી..તાતા તાબરડી..
તાતા તાબરડી..; ચોરે બાંધી રાબરડી;
કહેતી મા ગાતી ને મારી;
પહેલી આંગળી પકડતી;
પછી ગાતી ચોર ગયો છીંડીએ;
મોં ભરાણું ચીંડીએ;
લાડવો કોણા ખાઈ ગયું?
ભઈલો કહે..”હું ખાઈ ગયો..”
ને હું બોલતી કે હું ખાઈ ગઈઃ
પાણી કોણ ગયું પી?
ભઈલો કહે, “હું પી ગયો.”
મા પૂછતી રહેતી;
ગાય ક્યાં ગઈ?
ભઈલો બોલે,
“ઈ તો ખોવાઈ ગઈ..”
મા મારી પકડવા દોડતીને;
પકડીને કરી લેતી ગલીપચી;
બોલતી એમ,“ગાય ખોવાણી…ગાય ખોવાણી…”.
આવી રમતું માંડતી;
ને અમને સૌને રમાડતી;
મારી માવડી મારી તુ ગાય;
તુ ક્યાં ખોવાણી?
કોઈ તો દ્યો મને ગોતી?
માવડી મારી રિસાણી.
ક્યારેક મા મારી રમૂજ કરતી;
પહેલી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ ગાય કોની? હું બોલું કે, “બા ની.”
બીજી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ ગાય કોની? તો હું કહેતી,”બેનની”
ત્રીજી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ ગાય કોની? તો હું કહેતી,”માસીની”;
ચોથી આંગળી પકડી પૂછતી;
આ ગાય કોની? તો હું કહેતી,”મામીની”
પાંચમો અંગૂઠો પકડી પૂછતી;
આ ગોધો કોનો? તો હું કહેતી,”દાદાનો”
તો ફરી પાછી ગલીપચી કરી મા પૂછતી;
ગાય ખોવાણી..ગાય ખોવાણી…
મા મારી મને યાદ આવી;
આમ અધૂરી રમત છાંડી;
ને તું ક્યાં ગઈ ખોવાણી?
તું માં કાં રિસાણી?